Polska sztuka współczesna na sprzedaż – Modzelewski, Nowosielski, Dwurnik, Tarasin i inni

soa-gallery-skowronscy-art-przestrzen-1

Od wernisażu do kolekcji: polska sztuka współczesna w SoA Gallery

Niedawny wernisaż w SoA Gallery otworzył opowieść o polskim malarstwie powojennym i współczesnym. Teraz tę opowieść można kontynuować we własnym tempie – wracając do galerii lub eksplorując dzieła online. W jednym miejscu spotykają się tu nazwiska, które budowały język polskiej sztuki: Jarosław Modzelewski, Jerzy Nowosielski, Jan Tarasin, Edward Dwurnik, Jan Dobkowski, Jan Pamuła, Maria Stangret-Kantor, Zofia Artymowska, Aleksandra Jachtoma, Konrad Jarodzki, Jacek SienickiJerzy Kałucki.

To przegląd, który pozwala zobaczyć, jak różnie można opowiadać o rzeczywistości – od cichej sceny codzienności, przez pulsujące miasto, aż po czysto abstrakcyjną kompozycję.

Codzienność, która staje się obrazem

Obraz Jarosława Modzelewskiego Wyrównać płot (1992, olej na płótnie, 170 × 136 cm) to przykład, jak zwykła czynność może zostać przekształcona w mocny, symboliczny znak. Uproszczona sylwetka, płaskie plamy barwne i trzy podstawowe kolory budują kompozycję, która zostaje w pamięci na długo. Zobacz obraz online

W podobnym, figuratywnym nurcie sytuują się Tenisistki Jerzego Nowosielskiego – ikoniczne dla artysty połączenie syntetycznej formy, wyciszonej duchowości i cielesności. Informacje o pracy można uzyskać bezpośrednio, kontaktując się z galerią.

Kontemplacyjny wymiar codzienności świetnie dopełnia Wnętrze pracowni Jacka Sienickiego (1973, olej na płótnie, 101 × 71 cm) – pełna skupionej atmosfery malarska „notatka” z miejsca pracy artysty. Zobacz obraz w katalogu online

Miasto wchodzi do tego zestawu dzięki Edwardowi Dwurnikowi. Obraz Praga – Plac Wacława (2008, olej na płótnie, 110 × 150 cm) to charakterystyczna dla niego, gęsta od detalu i energii panorama, w której ostre kontury i intensywny kolor tworzą własną mapę miejskiej pamięci. Zobacz obraz

Znaki, struktury, systemy

Drugą linię tej ekspozycji wyznacza malarstwo oparte na znaku i abstrakcji. Jan Tarasin w pracy Stół gier (1996, olej na płótnie, 80 × 100 cm) buduje obraz jak planszę – z horyzontalnymi liniami i rozłożonymi na niej znakami, przypominającymi pionki lub symbole nieznanej gry. To jeden z kluczowych przykładów jego „systemu znaków”, który stał się rozpoznawalnym językiem w polskiej sztuce powojennej. Zobacz obraz

W obrazie Trzy fale (2005, olej na płótnie, 100 × 120 cm) Tarasin kondensuje tę samą wrażliwość na rytm i znak w bardziej syntetycznej kompozycji – drgającej od powtarzających się form i napięć między nimi.Zobacz obraz

Obok Tarasina pojawia się Penetracja XIII Konrada Jarodzkiego (1974, olej na płótnie, 100 × 130 cm), w której warstwowo prowadzone kolorowe pola tworzą wrażenie zanurzenia w przestrzeni obrazu; Zobacz obraz oraz beztytułowy obraz Aleksandry Jachtomy z 1990 roku – gęsty, malarski organizm zbudowany z intensywnych kontrastów.Zobacz obraz

Maria Stangret-Kantor w pracy Kompozycja abstrakcyjna (1963, olej/tektura na płótnie, 54 × 80 cm) pokazuje, jak wcześnie w polskim malarstwie pojawiło się myślenie o obrazie jako polu czystej formy. Zobacz obraz

Zofia Artymowska – w cyklu Poliformy – rozwija ten język w kierunku wielokierunkowych, rytmicznych układów, czego przykładami są:

  • Poliformy CXVI. Kompozycja wielokierunkowa (1986, akryl na płótnie, 88 × 131 cm) – zobacz obraz
  • Poliformy 84. Apokalipsa 3 (1978, akryl na płótnie, 88 × 131 cm) – zobacz obraz

Geometria, kolor, nowe media

Osobny rozdział tworzy malarstwo operujące wyraźnie geometryczną strukturą. Seria Komputerowa Jana Pamuły (2014, akryl na płótnie, 160 × 160 cm) to przykład, jak cyfrowe myślenie o obrazie można przełożyć na tradycyjne medium malarskie – algorytmiczny porządek spotyka się tu z fizyczną materią farby. Zobacz obraz

Jerzy Kałucki w pracy Kappa (1999, akryl na płótnie, 120 × 110 cm) redukuje formę do kilku precyzyjnie zestawionych kształtów i subtelnych przesunięć, które budują napięcie w obrębie pozornie spokojnej kompozycji.. Zobacz obraz

Z kolei Kobiecy sen Jana Dobkowskiego (2003–2004, akryl na płótnie, 100 × 130 cm) wprowadza organiczną, pulsującą linię i intensywny kolor – znak rozpoznawczy artysty – tworząc wizję pełną zmysłowej energii. Zobacz obraz

Zobacz i kup – lista dzieł z wystawy

Każde z poniższych dzieł możesz obejrzeć w wysokiej rozdzielczości na stronie SoA Gallery. Z poziomu karty pracy dostępny jest formularz kontaktowy, dzięki któremu można szybko zadać pytanie lub złożyć ofertę zakupu.

  • Jarosław Modzelewski, Wyrównać płot, 1992 – zobacz obraz
  • Jerzy Nowosielski, Tenisistki – szczegóły dostępne bezpośrednio w galerii
  • Jan Tarasin, Stół gier, 1996 – zobacz obraz
  • Jan Tarasin, Trzy fale, 2005 – zobacz obraz
  • Jan Dobkowski, Kobiecy sen, 2003–2004 – zobacz obraz
  • Edward Dwurnik, Praga – Plac Wacława, 2008 – zobacz obraz
  • Konrad Jarodzki, Penetracja XIII, 1974 – zobacz obraz
  • Aleksandra Jachtoma, Bez tytułu, 1990 – zobacz obraz
  • Jan Pamuła, Seria Komputerowa, 2014 – zobacz obraz
  • Maria Stangret-Kantor, Kompozycja abstrakcyjna, 1963 – zobacz obraz
  • Zofia Artymowska, Poliformy CXVI. Kompozycja wielokierunkowa, 1986 – zobacz obraz
  • Jacek Sienicki, Wnętrze pracowni, 1973 – zobacz obraz
  • Jerzy Kałucki, Kappa, 1999 – zobacz obraz
  • Zofia Artymowska, Poliformy 84. Apokalipsa 3, 1978 – zobacz obrazZaproszenie dla kolekcjonerów

Jeśli interesuje Cię polska sztuka współczesna – od figuracji Modzelewskiego, przez miejskie panoramy Dwurnika, aż po radykalnie abstrakcyjne struktury Pamuły i Artymowskiej – ta selekcja jest gotowym szkicem kolekcji. Każde z tych dzieł można włączyć do własnej przestrzeni: prywatnego mieszkania, biura, kolekcji firmowej.

Zapraszamy do odwiedzenia SoA Gallery oraz do kontaktu poprzez karty dzieł w naszym katalogu online – chętnie doradzimy przy wyborze i opowiemy więcej o każdym z obrazów.