Jerzy Fober urodził się w 1959 roku w Warszawie. W latach 1974–1979 kształcił się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, a następnie studiował rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1979–1984) w pracowni prof. Stanisława Kulona. W 1984 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem za pracę Złożenie do grobu. Jeszcze w czasie studiów, w 1982 roku, współtworzył wraz z Andrzejem Szarkiem i Czesławem Podleśnym grupę artystyczną „…kim jesteś”, z którą wystawiał do 1990 roku. Od 1986 roku aktywnie działa również jako pedagog. W 2000 roku uzyskał tytuł profesora sztuk plastycznych. Obecnie prowadzi Pracownię Rzeźby w Instytucie Sztuk Plastycznych w Cieszynie, na
Wydziale Sztuki i Nauk o Edukacji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 1996–2011 był wykładowcą Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, a w latach 2011–2015 prowadził zajęcia na Akademii Umeni w Bańskiej Bystrzycy na Słowacji.
Jest wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki (1985, 1987, 1991, 1999, 2004).
Do najbardziej rozpoznawalnych realizacji Jerzego Fobera należą rzeźby wykonane w drewnie i kamieniu. Artysta tworzy przede wszystkim przedstawienia figuratywne, często czerpiąc inspiracje z ikonografii chrześcijańskiej. Nie traktuje jej jednak w sposób ilustracyjny – staje się ona dla niego narzędziem do podejmowania uniwersalnych tematów egzystencji: potrzeby przekroczenia codzienności, wiary, doświadczenia tajemnicy.
Sam Fober podkreśla swoje przywiązanie do wolności i autonomii sztuk plastycznych – rozumianych jako przestrzeń przekazywania treści, których nie sposób wyrazić wprost. Jego rzeźby ucieleśniają tę ideę: zakorzenione w fizyczności materii, jednocześnie przekraczają jej granice, otwierając się na wymiar duchowy. W ten sposób sztuka staje się pomostem między tym, co materialne, a tym, co niewidzialne.
Prace Fobera cechuje oszczędna kompozycja, zwarta bryła i powściągliwość formalna, które idą w parze z bogactwem potencjalnych znaczeń. Podobnie jak przypowieści, do których można je porównać, nie ograniczają się do jednego poziomu sensu. Unikają dydaktyzmu i jednoznacznych interpretacji, pozostawiając przestrzeń dla spotkania – między intencją artysty a indywidualną wrażliwością odbiorcy.
Dzięki wyjątkowemu wyczuciu materii i formy Jerzy Fober tworzy dzieła, które działają poza językiem. To sztuka, która porusza tam, gdzie słowa zawodzą, a zarazem otwiera możliwość prawdziwego doświadczenia kontaktu z tym, co uniwersalne.
