Złóż ofertę
Zofia Artymowska, „Poliformy CXVI, Kompozycja wielokierunkowa”, 1986 – matematyczny porządek i optyczna iluzja
Zofia Artymowska, „Poliformy CXVI, Kompozycja wielokierunkowa”, 1986 – obraz abstrakcyjny z dojrzałego okresu twórczości artystki, stanowiący znakomity przykład jej pracy w cyklu „Poliformy”. To malarstwo, w którym matematyczny porządek i logika systemu spotykają się z optyczną iluzją głębi, tworząc wyrafinowaną, intelektualną kompozycję o silnym działaniu wizualnym.
Opis dzieła – cylindryczne formy i kolorystyczne pierścienie
Kompozycja została zbudowana z rytmicznego układu wertykalnych, cylindrycznych form, biegnących przez płótno niczym kolumny lub techniczne struktury. Ich surowa, szara kolorystyka nadaje całości industrialny, niemal architektoniczny charakter.
Monochromatyczny charakter tych form przełamują geometryczne pierścienie w nasyconych barwach żółci, czerwieni, błękitu i zieleni. Kolorowe obręcze:
- akcentują poszczególne plany przestrzeni,
- wprowadzają rytm i dynamikę do surowej struktury,
- sprawiają, że kolumny zaczynają przypominać pulsujące, aktywne moduły.
Tło – wibrująca płaszczyzna i świetlisty pas bieli
Tło pracy stanowi wibrująca płaszczyzna o precyzyjnej, prążkowanej fakturze. Delikatne, poziome pasma tworzą efekt zafalowanej, drgającej powierzchni. Kolorystycznie tło przechodzi tonalnie od chłodnych błękitów po ciepłe fiolety, dzięki czemu obraz zyskuje głębię i złożoność przestrzenną.
Całość przecina centralny, świetlisty pas bieli, który można odczytywać jako lub symboliczny horyzont. Ten jasny pas:
- porządkuje kompozycję,
- wzmacnia wrażenie trójwymiarowości cylindrycznych form,
- wprowadza do obrazu metaforyczny wymiar „otwarcia” przestrzeni.
Głębia, światło i dojrzały styl Zofii Artymowskiej
„Poliformy CXVI, Kompozycja wielokierunkowa” mistrzowsko operuje głębią i światłem. Artystka prowadzi widza w grę między płaskością płótna a sugerowaną trójwymiarowością obiektów. Cylindryczne formy wydają się wysuwać ku odbiorcy, podczas gdy prążkowane tło cofa się w głąb.
Obraz jest wyrazistym przykładem dojrzałego stylu Zofii Artymowskiej, łączącego:
- geometryczną dyscyplinę i „matematyczny porządek”,
- op-artowską iluzję ruchu i przestrzeni,
- wyrafinowaną grę koloru zdominowaną przez szarości, błękity, fiolety oraz akcenty żółci, czerwieni i zieleni.
To malarstwo intelektualne, w którym systemowa konstrukcja służy wykreowaniu hipnotycznego, niemal kinetycznego doświadczenia patrzenia. Dla kolekcjonerów i instytucji obraz „Poliformy CXVI, Kompozycja wielokierunkowa”, 1986 stanowi ważny punkt odniesienia w historii polskiej abstrakcji geometrycznej i twórczości Zofii Artymowskiej.
Słowa kluczowe: Zofia Artymowska Poliformy CXVI Kompozycja wielokierunkowa, abstrakcja geometryczna, polska sztuka współczesna, op-art, malarstwo iluzjonistyczne, Poliformy Artymowska.
