Złóż ofertę
Wincenty Czwartos – Bitwa powietrzna, 2024
Bitwa powietrzna Wincentego Czwartosa to kameralny obraz olejny z 2024 roku, który mimo niewielkiego formatu posiada monumentalną siłę wyrazu. Artysta kondensuje tu motywy obecne w swoich większych realizacjach, rezygnując z rozbudowanej narracji figuratywnej na rzecz czystej symboliki, rytmu i rygoru geometrycznej kompozycji. Powstaje obraz oszczędny, chłodny i niezwykle sugestywny — malarski zapis współczesnego konfliktu sprowadzony do znaku.
Kompozycja zostaje niemal całkowicie zanurzona w błękicie. Nasycona tonacja tła, pokryta subtelnym, falistym rytmem, może być odczytywana jako bezpośrednie przywołanie „sygnatury śmierci” znanej z malarstwa Andrzeja Wróblewskiego. Błękit nie pełni tu funkcji dekoracyjnej. Staje się przestrzenią nieobecności, chłodu i zagrożenia — symboliczną otchłanią, w której rozgrywa się tytułowa bitwa.
W centrum obrazu artysta umieszcza jaśniejszy, szaroniebieski czworobok. Ta geometryczna forma przypomina suprematystyczny „pusty znak” w duchu Kazimierza Malewicza, ale w kontekście pracy Czwartosa nabiera nowych znaczeń. Może funkcjonować jako radar, ekran, cel, okno obserwacyjne lub wyodrębniona przestrzeń starcia. To punkt koncentracji kompozycji — chłodny, niemal technologiczny obszar, wokół którego organizuje się ruch czarnych form.
Tytułowa bitwa toczona jest przez czarne, drapieżne moduły, które wirują wokół centralnego pola niczym w gwałtownym, kontrolowanym chaosie. Ich ostre sylwetki balansują między abstrakcyjnym znakiem, ptasim kształtem, krukiem, wroną, pociskiem i nowoczesnym myśliwcem. Czwartos tworzy z nich hybrydy natury i technologii — figury zagrożenia, które trudno jednoznacznie nazwać, ale których agresywna energia jest natychmiast czytelna.
W obrazie szczególnie istotne jest napięcie między dekoracyjnym rytmem a militarną grozą. Rozmieszczenie czarnych modułów posiada niemal ornamentalny porządek, jednak ten porządek okazuje się pozorny. Pod estetyczną organizacją form kryje się obraz oblężenia, ataku i technologicznej przemocy. Bitwa powietrzna pokazuje konflikt jako układ znaków — bez ciał, bez twarzy, bez jednoznacznej narracji, ale z silnym poczuciem zagrożenia.
Dzieło można odczytywać jako współczesną reinterpretację batalistyki. Zamiast heroicznych postaci i widowiskowych scen walki pojawia się zimny, niemal abstrakcyjny diagram wojny. Czwartos pokazuje, że dzisiejszy konflikt coraz częściej rozgrywa się w dystansie, w powietrzu, na ekranach, w przestrzeni technologicznego nadzoru i zdalnego rażenia. Malarstwo staje się tu narzędziem krytycznej obserwacji świata, w którym przemoc zostaje odcieleśniona, ale nie traci realnej siły.
Bitwa powietrzna to obraz o dużej sile skupienia i wyraźnym potencjale kolekcjonerskim. Łączy rozpoznawalny język Wincentego Czwartosa, odniesienia do Wróblewskiego i Malewicza oraz współczesną refleksję nad wojną, technologią i symbolicznym wymiarem przemocy. Kameralny format wzmacnia jego emblematyczny charakter — to praca niewielka, lecz intensywna, działająca jak znak ostrzegawczy.
Wincenty Czwartos
Bitwa powietrzna, 2024
Technika: olej na płótnie
Wymiary: 48 × 40 cm
Kategoria: malarstwo
Kierunek w sztuce: figuratywizm
