Złóż ofertę
Jerzy Fober, „Kto ma oczy, niech słucha”, 2009 – symboliczna rzeźba sakralna z motywem Piety
Jerzy Fober, rzeźba „Kto ma oczy, niech słucha” (2009) to przejmujące, symboliczne dzieło z pogranicza rzeźby sakralnej i egzystencjalnej. Kompozycja przedstawia leżącą, pozbawioną twarzy postać ludzką, spoczywającą na masywnej podstawie przypominającej wydrążony pień. Jedna strona tej „skorupy” została wzmocniona pionowymi elementami konstrukcyjnymi, nadając całości charakteru relikwiarza lub archaicznej architektury.
Surowość drewna zostaje tu zestawiona z białą polichromią i złoceniami, widocznymi wewnątrz pnia. Wnętrze przypomina świetliste, ukryte sanktuarium – Fober porównuje pień do tabernakulum, co wprowadza wyraźny kontekst eucharystyczny. Powierzchnia sylwety pokryta jest licznymi, płytkimi nacięciami, szczególnie widocznymi na klatce piersiowej i brzuchu, które kontrastują z gładkimi, błyszczącymi partiami pokrytymi białym gruntem. Ten zabieg podkreśla napięcie między zranioną cielesnością a oczyszczoną, niemal ikoniczną powierzchnią.
Układ ciała przywołuje skojarzenia z klasycznymi przedstawieniami Piety lub Złożenia do grobu – leżąca figura, delikatnie wyeksponowana na „ołtarzu” z drewna, staje się znakiem ofiary, milczenia i tajemnicy. Tytuł „Kto ma oczy, niech słucha” przewrotnie łączy zmysł wzroku i słuchu, sugerując, że to, co najważniejsze, rozgrywa się poza dosłownym obrazem. Materia i forma współtworzą tu pełne napięcia, symboliczne przedstawienie tajemnicy wiary i ludzkiej kruchości, wpisujące się w najciekawsze realizacje polskiej rzeźby współczesnej.
Słowa kluczowe: Jerzy Fober „Kto ma oczy, niech słucha”, polska rzeźba sakralna, współczesna rzeźba drewniana, motyw Piety i Złożenia do grobu, rzeźba tabernakulum, polichromowana rzeźba religijna, egzystencjalna rzeźba figuratywna.
