Złóż ofertę
Zainspirowany bałkańskimi rytuałami i osobistymi wspomnieniami, Allen Mack tworzy hybrydalną postać strażnika — Kukera — zawieszoną między sacrum a profanum, przeszłością a cyfrowym rozpadem. Choć artysta sięga po motywy ludowe, jego obraz nie jest etnograficzną rekonstrukcją, lecz przetworzonym śladem pamięci. Humanoidalna postać, przywołująca na myśl surrealistyczne hybrydy Maxa Ernsta czy organiczne formy Yvesa Tanguy’ego, przemierza krajobraz przypominający zdewastowaną przestrzeń świadomości. W tej fantasmagorycznej postaci kryje się jednak coś więcej: to szczególny rodzaj autoportretu, w którym Mack ukazuje samego siebie uwięzionego w ciele Kukera. Fantazyjne formy zdają się go pochłaniać, stając się ironicznym komentarzem na temat artystycznego powołania i konieczności mierzenia się z własną, często przytłaczającą wizją.
